Pelargonie są roślinami wieloletnimi, więc nie trzeba wyrzucać ich po sezonie. Aby przetrwały do wiosny, przenieś je przed przymrozkami do chłodnego, jasnego miejsca, przytnij pędy do 15–25 cm, ogranicz podlewanie i całkowicie zrezygnuj z nawożenia.
Jak przygotować pelargonie do zimowania?
Przygotowania rozpocznij przed pierwszymi przymrozkami. Pelargonie źle znoszą mróz, dlatego nie czekaj, aż rośliny zostaną uszkodzone przez ujemną temperaturę. Do zimowania wybierz tylko silne i zdrowe okazy. Rośliny osłabione, porażone przez choroby lub zaatakowane przez szkodniki mogą nie przetrwać, a także przenosić problemy na pozostałe egzemplarze.
Przygotuj ostry sekator, rękawice i czyste miejsce pracy. Usuń suche liście, przekwitłe kwiatostany oraz części z objawami chorób. Pędy skróć do wysokości 15–25 cm. Takie cięcie ogranicza wielkość rośliny i ułatwia jej wejście w stan spoczynku. Pelargonie rosnące w gruncie wykop z możliwie dużą bryłą korzeniową i przesadź do doniczki z otworami odpływowymi oraz warstwą drenażu.
Nie przenoś do pomieszczenia roślin mokrych. Po przesadzeniu pozwól, aby nadmiar wody odpłynął. Doniczki ustaw w miejscu, w którym nie będą narażone na przeciąg ani bezpośrednie sąsiedztwo grzejnika.
Przy wyborze roślin do przechowania zwróć uwagę na następujące cechy:
- Zdrowe pędy – bez miękkich, ciemniejących lub gnijących fragmentów.
- Brak szkodników – szczególnie na spodniej stronie liści i przy wierzchołkach pędów.
- Umiarkowanie wilgotne podłoże – bryła korzeniowa nie może być zalana.
- Dobry pokrój – roślina powinna być żywotna, a nie silnie osłabiona po sezonie.
Gdzie przechowywać pelargonie na zimę?
Najlepsze miejsce powinno być chłodne, jasne i zabezpieczone przed mrozem. Dla większości pelargonii, w tym rabatowych i bluszczolistnych, właściwa temperatura wynosi około 6–10°C. Salon lub ogrzewana klatka schodowa zwykle się nie nadają, ponieważ temperatura około 20°C pobudza rośliny do wzrostu, gdy nie mają wystarczającej ilości światła. W efekcie pędy wyciągają się, a pelargonia słabnie.
Sprawdzą się nieogrzewana weranda, jasna piwnica z oknem, ogród zimowy, chłodny ganek albo pomieszczenie gospodarcze z dostępem do światła. Doniczki nie powinny dotykać zimnej szyby. Pomieszczenie musi być przewiewne, ale roślin nie należy ustawiać w miejscu, przez które stale przepływa zimne powietrze.
Warunki zależą także od typu rośliny:
| Typ pelargonii | Optymalna temperatura | Światło | Podlewanie |
|---|---|---|---|
| Pelargonia rabatowa | 6–10°C | Jasne, naturalne | Niewielka ilość wody co 3–4 tygodnie, gdy podłoże przeschnie |
| Pelargonia bluszczolistna | 6–10°C | Jasne, naturalne | Oszczędne, bez pozostawiania wody w osłonce |
| Pelargonia angielska, czyli wielkokwiatowa | 10–12°C | Jasne | Umiarkowane, po przeschnięciu podłoża |
Metoda klasyczna – pelargonie w doniczkach
To podstawowy sposób przechowywania. Przycięte rośliny pozostają w doniczkach i stoją w chłodnym, jasnym pomieszczeniu. Pelargonii rabatowej nie trzeba wyjmować z podłoża, jeśli rosła w pojemniku. W przypadku okazów wykopanych z ogrodu użyj świeżej, przepuszczalnej ziemi zamiast ziemi pobranej z rabaty, ponieważ ogranicza to ryzyko chorób odglebowych.
Podłoże powinno lekko przeschnąć między podlewaniami. Nie dopuszczaj jednak do wielotygodniowego całkowitego wysuszenia bryły korzeniowej. Zimą roślina zużywa znacznie mniej wody niż latem, dlatego częstotliwość podlewania musi być dużo niższa.
Metoda kartonowa – alternatywa przy małej przestrzeni
Przechowywanie w kartonie jest opcjonalnym sposobem dla osób, które nie mają miejsca na kilka dużych doniczek. Po wykopaniu rośliny delikatnie oczyść korzenie z nadmiaru ziemi i pozostaw je do wyschnięcia. Następnie owiń bryłę korzeniową papierem i ułóż rośliny w przestronnym kartonie. Nie upychaj ich ciasno, ponieważ ogranicza to cyrkulację powietrza.
Karton ustaw w suchym, chłodnym i niezamarzającym miejscu, zwykle w temperaturze 5–10°C. Co kilka tygodni sprawdź, czy papier nie zawilgocił się i czy na pędach nie pojawia się pleśń. Ta metoda oszczędza miejsce, ale wymaga uważniejszej kontroli wilgotności. Nie jest jedynym ani uniwersalnie najlepszym sposobem zimowania pelargonii.
Jak dbać o pelargonie podczas zimy?
W okresie spoczynku roślina nie powinna intensywnie rosnąć ani kwitnąć. Pielęgnacja ogranicza się do kontroli temperatury, wilgotności i zdrowia pędów. Najczęstszy błąd to podlewanie według letniego rytmu. W chłodnym pomieszczeniu nadmiar wody długo pozostaje w podłożu i może doprowadzić do gnicia korzeni.
Podczas zimowania stosuj następujące zasady:
- Nie nawoź roślin aż do rozpoczęcia wybudzania.
- Podlewaj małą ilością wody mniej więcej co 3–4 tygodnie, ale dopiero wtedy, gdy podłoże wyraźnie przeschnie.
- Regularnie oglądaj pędy i liście, usuwając części miękkie, ciemne lub pokryte pleśnią.
- Nie pozostawiaj wody w podstawce ani osłonce.
- Sprawdzaj, czy temperatura nie spada poniżej bezpiecznego poziomu dla danego typu pelargonii.
Jeśli w styczniu roślina wypuszcza długie, blade pędy, pomieszczenie może być zbyt ciepłe lub zbyt ciemne. Takie przyrosty można usunąć, a roślinę przenieść w chłodniejsze i jaśniejsze miejsce. Silne gnicie korzeni lub rozległa pleśń zwykle oznaczają, że okaz nie nadaje się do dalszego przechowywania.
Jak wybudzić pelargonie po zimie?
Wybudzanie można rozpocząć od połowy stycznia lub w lutym, zależnie od kondycji rośliny i warunków w pomieszczeniu. Przejście do wzrostu powinno być stopniowe. Nagłe przeniesienie z chłodnej piwnicy na ciepły, słoneczny parapet może powodować stres i szybkie wyciąganie pędów.
- Przenieś pelargonie do miejsca o temperaturze wyższej o około 3–4°C i zapewnij im więcej światła.
- Usuń uschnięte fragmenty oraz skróć zbyt długie pędy, pozostawiając zdrowe oczka.
- Stopniowo zwiększaj podlewanie, ale nadal nie dopuszczaj do zalania podłoża.
- Gdy pojawią się nowe liście i pędy, rozpocznij delikatne nawożenie zgodnie z etykietą preparatu.
- Uszczykuj wierzchołki młodych pędów, aby roślina lepiej się rozkrzewiła.
Przed wyniesieniem pelargonii na balkon lub taras przesadź ją do świeżego, przepuszczalnego podłoża i stopniowo przyzwyczajaj do warunków zewnętrznych. Na stałe wystaw ją dopiero po ustąpieniu ryzyka przymrozków. W ten sposób roślina ma czas na odbudowę korzeni i wytworzenie nowych pędów, które zakwitną w kolejnym sezonie.
